SAGÎR MÜNACAT

ilahi, at binmem çiçek bilmem mevsimler geçer gider sormam nereye 
huzurda durmak bir bildiğim fatihanın maviyeşiliyle yıkanmak
herkesler bağıt ben bîkesim “çok şükür öleceğiz” 
rabbim, ziya osman ne kadar güzel diyor 

kim ziya osman kadar güzel rabbim diyor 
yandığım yalpaladığımdır şu ciltlerce nesri kafiyesi
şu beyaz bulutun kara gölgesi bahtı kara şu mübarek yurt
“ümitler içindeyim” diyordu rabbim onu avuttun beni de avut

1 Recep 1447